VRIENDEN WEEKEND
IN DE ARDENNEN

E

Een weekend weg met Olivier’s vrienden, die ondertussen ook kinderen hebben. De lange nachten zijn gezellige avonden geworden. De late brunches zijn ingeruild voor vroeg ontbijt.

Dit weekend voelt als op en top jeugdsentiment. Ik ben zelf opgegroeid in een groot gezin met acht kinderen. In de zomer trokken we twee weken met zijn allen naar de Ardennen. We mochten ook nog eens allemaal een vriendje of vriendinnetje meenemen, waardoor het steevast één groot feest werd. Vader schilde verse frietjes voor het hele gezelschap. Zolang we maar op tijd thuis waren om die frietjes samen te eten, waren we redelijk vrij om te gaan, staan en klauteren waar we wilden. Het waren geweldige vakanties. We trokken de berg op, ontdekten het dorpje, gingen kajakken,…

Die pret en vrijheidsdrang zie ik een generatie later terugkeren in de ogen van ons jong geweld. John John die zo graag een beestje wil bekijken dat hij het platknijpt, Renée die de luikjes van haar huisje open gooit als ware het haar ijssalon, Siel die zo graag het gewonde vogeltje wil aaien, John John en Bas die zich ontpoppen tot echte dagjestoeristen met klapstoeltjes, Siel die stiekem van de cola proeft, het waterparadijs dat wordt opgezet, de karren en fietsjes die in hun verbeelding trucks en bussen worden, …

En de volwassenen die bij aanblik van het riviertje worden teruggeflitst naar hun kinderjaren en spontaan een wedstrijdje ‘om het verste keilen’ starten.

Het beste van twee werelden. Wij relax en de kinderen een zee van ruimte.

Met dank aan Emilie om mij ook eens op de foto te zetten 🙂