CHARI + JELLE

D

De drukke zomermaanden hadden me te strikken. Ik ging de deur uit, met het idee dat ik een shoot van vier uur voor de boeg had. Chari en Jelle hadden me echter voor twee uur geboekt. Ik bleef dus twee uur te lang.

Niet alleen mijn volle agenda hield me in de ban, ook Jelle, eindeloos groot. Voor mij althans. Hoe kon ik met mijn gemiddelde vrouwelijke lengte een man fotograferen zonder onderaanzicht als vast perspectief? Wat me eerst niet evident leek, werd poëzie. Hoe Chari kon rusten tegen Jelle’s borst, hoe hoog Jelle wel niet kon springen. De trappen der vergelijking waren mee van de partij.

Wat volgens de feitelijke planning te lang zou lijken, voelde te kort.

Jelle zag de foto’s eigenlijk niet zo zitten. Hij deed het voor haar. Daarom hadden ze gekozen voor twee uur en veertig beelden. Het werden er dus per ongeluk vier met een super enthousiaste Jelle. Hij vond het zelfs leuk. Ik zette de beelden met watermerk online en gaf hen de keuze: het houden op veertig foto’s of toch kiezen voor honderdvijftig. Toen ze de beelden zagen, twijfelden ze geen seconde. Veertig foto’s kiezen? Dat zou nooit lukken. Hondervijftig was al moeilijk genoeg.